Тосы нь тааруулаад сэгсэрцэн таваг дүүрэн сайхан цуйван. Дээр нь 3 хэрчим өөх гялалзаа л ай. Сайхан л даа. Сүүтэй цай энтэр.. тэгээ л. Тэхдээ өнөөдөр ийм юм бичкү, философдно. Тухайлбал: Дэлхий гэдэг энэ гариг дээр үнэр орцон үмх хоолны төлөө нэгийгээ алахаас буцкуу нэг хэсэг нь байхад машины үнэтэй ганц таваг хоол захиалчаад, хүний урманд сэрээдэх ч гүй орхиж байгаа нөгөө хэсэг нь байна... . Философлог өгүүлбэр болж чадсан уу энэ? За чадаагүй байсан ч яахуу, дээр би зүгээр сууж байгаад нэг афоризм хэлчихэж билээ. "Хүн үүссэн цагаасаа л хоол идэж ирсэн нь дамжиггүй юм". Гээд хэлж дуусаагүй байхад энэ маань дүү дагуулсан нь: "Адгуус амьтад ч ялгаагүй". Дутуу юмгүй л байгаа биз дээ, афоризм биш гэжүү. Ингээд л би хоолны талаар гүнзгийрүүлэн бодсон юм даа.

Юуны түрүүнд хүндэт андынхаа энэ өдрийн амгаланг эрьяаа. Миний энэ захиаг удаан тээмптэй нөхөрсөг хоолойгоор уншаарай. Алс хол байгаа ганц найзтайгаа нэг юм ууя гэж саналаа.

За найз нь чамд зурагаа явуулах гэж байна. Инээмсэглэн сууж байгаа бүтнээрээ гарсан зураг. "Гэр ахуйн модон эдлэл" ч юмуу, "таны зуны цэцэрлэг" .. за ер нь ямар ч хамаагүй нэртэй номон завсар гавчуулаарай анд минь. За бүр олдкуу бол сонин байсан ч болно доо.

Цагаан сараар цагаан сарын тухай бичих ёстой ёсоо дагаад бичжийнэ.

Цагаан сараар цагаан сарын тухай бичих ёстой ёсоо дагаад бичжийнэ. Ер нь баяр сайхан. Манай хөршийн хүнийг бас Баярсайхан гэнэ. Нэг зуундаланнайм орчим өндөртэй, маангар амархан ханиад хүрдэг ах байгаа. Тээр жилийн цагаан сараар авгай нь манайд золгоод байжаахдаа тэгж хэлж билээ.

-Аяа…. оюутан насны гэгээхэн дурсамжууд минь. Хуушуур, хатуу багшийн зэмлэнгүй харц, шартаад ирсэн ангийн анд, намрын халуун өдрүүд, хаврын урь, халаас хоосон ч гал дөлөөр дүүрэн сэтгэл, обоорт… Аяа тэртээх өдрүүд…

Заза яахуу, энэ их цас зуд, зөмөр зам, Ламбаа сайд, 70 минган цаас маасны хажуугаар мөрөөрөө моонглиш хэлээ үзээд суужээе даа. Заавал тэрний тухай хэрэлдэж нээрвээ барах алба уу. don't worry, be happy!